Vadiello | Aragon

Spanje

Van dam tot dam
uitzicht op de omgeving bij presa de Vadiello

Van dam tot dam

Aan Embalses geen gebrek hier. Elke rivier die door dit pre Pyreneeën gebergte stroomt wordt ergens ingedamd. Voor onze wandeldag van vandaag besloten om van de presa de Guara naar de presa de Vadiello te lopen. Op die manier hadden Janus en ik onze eigen dam tot dam loop vandaag.
Op de wandelkaart hadden we gezien dat het mogelijk moest zijn. We begonnen bij de dam van Guara met een prachtig uitzicht over het meer. En we wisten dat we over een paar uur uitzicht zouden hebben op het stukje wat nu net om het hoekje lag. We reden het laatste stukje naar het begin van de wandeling en volgden het brede grintpad langzaam omhoog. Heel even hadden we al uitzicht op ons eindpunt: Vadiello.
Maar eerst moesten we nog om een diep dal heen. Het pad kronkelde door het bos tot we de splitsing met onze eerste stop zagen: Ermita de Fabana. We namen de afslag en de brede grintweg werd een bospad. Lekker beschut door de bomen ging onze tocht verder. Het bospad volgde de stroom van een klein riviertje. We moesten er een paar keer doorheen waden om onze weg te kunnen vervolgen.
Overal stonden prachtige wilde bloemen en hier en daar vonden we zelfs een orchidee. Daar moest Janus een foto van maken. Terwijl ik op hem stond te wachten zag ik op de rotsen aan de overkant van het riviertje twee berggeiten uit de bossage komen. Dat was een leuke traktatie na al dat wandelwerk. Janus lag nog op zijn buik bij de orchidee. Terwijl ik daar van het uitzicht stond te genieten kreeg het tweetal mij in de gaten en binnen de kortste keren maakten ze dat ze weg kwamen. Drie simpele sprongen en ze waren de rotsblokken over. Uit het zicht. Jammer voor Janus hij had ze net niet meer gezien.
Bij de ermita hadden we een korte stop. Met dit uitzicht ging een broodje er wel in. Op de voorgrond de achterkant van het embalse en in de verte de vallei van de Ebro. Twee vale gieren kwamen overvliegen en zweefden moeiteloos op de thermiek mee op zoek naar prooi. Nooit geweten maar deze vogel kan van op een hoogte van bijna vier kilometer een konijn in het veld zien liggen. Over een goed uitzicht gesproken.
We gingen weer verder en het bospad werd nu een smal paadje. Nog één laatste klim en dan waren we om het diepe dal heen. Het uizicht op de rotsen van Vadiello is prachtig. Heel even leek het alsof ik naar het landschap uit een cowboy film zat te kijken. Het hoogste punt was bereikt!
Op weg naar Vadiello passeerden we de ene ermita na de andere. Groot, klein, vervallen, in redelijk staat, het was er allemaal. We stopten bij ‘La fuente sancta.’ Aan de achterkant van deze kleine kapel stroomde water uit een bron en door de plaatselijke bevolking werden daar helende krachten aan toegekend. Het was een prima plek voor een stop, we waren alweer anderhalf uur onderweg. We namen een paar ferme slokken van het water; baadt het niet dan schaadt het niet.
Uiteindelijk kwamen we dan bij het embalse de Vadiello. We staken de dam over en liepen langs de weg door wat tunneltjes om alles eens goed van alle kanten te bekijken. Wat een prachtige plek.

1 juni 2010 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 2 | Lees verder

Tags: Spanje, Aragon, Vadiello, De verborgen schatten van Aragón,

vorige

Daar wil ik ook naar toe.

Reacties:

  • Geplaatst door: Ineke Groenen-de Greef
  • P5rachtig lijkt me deze nieuwe vakantiebestemming.Wie weet kunnen we volgend jaar een keer mee. Gerard is volgend jaar om deze tijd afgewerkt en hoeft met niets en niemand rekening meer rekening te houden. Als TNT nou ook nog meewerkt?anchor
  • Geplaatst door: Ineke en Gerard Groenen
  • Een werkelijk schitterende reis. Prachtige wandelingen met veel mooie bloemetjes, beestjes die Janus allemaal kent. Mooie rondleidingen door stad, kerken, musea waar Felix alles van af weet. Een prachtige bodega bezocht. Je voelde je echt even een VIP dat je daar mocht komen. Het hoogtepunt van de reis was het voeren van de gieren. Deze geweldige vogels met een spanwijdte van twee-en-een-halve meter, zie je op twee, drie meter afstand. Dat alleen was de reis al waard.
    We zaten in een gezellig huis en werden goed verzorgd. We hebben er heel goed gegeten en met mij als vegetarier werd er supergoed rekening gehouden. We gaan beslist nog eens mee op een andere reis. Wij kunnen het iedereen aanbevelen.
    Wanchor

Plaats een reactie

presa de Guara
de Pyreneeën ranonkel
het uitzicht vanaf ermita de Fabana
de paarse asperge orchidee
de blauwe ijsvogelvlinder
het embalse de Vadiello
en toen hield de weg gewoon op