Wieliczka | Małopolska

Polen

De zoutmijn van Wieliczka

De zoutmijn van Wieliczka

Polen houden van verhalen en legendes. Ook hier in Wieliczka hebben ze er één over het ontstaan van de zoutmijnen.
De Hongaarse Prinses Kinga trouwde de toekomstige Poolse Koning Bolislaw V. Voor haar vertrek naar Polen gooide ze haar ring in een zoutmijn in Hongarije.
Bij haar aankomst in Kraków, de toenmalige hoofdstad van Polen, ging de bevolking op zoek naar haar ring. In de kloven bij Wieliczka werd de ring gevonden. Die had haar gevolgd en het zout meegenomen.
Wat er verder nog allemaal gebeurde, geen idee. Maar Kinga werd uiteindelijk heilig verklaart en beschermvrouw van de zoutmijnwerkers.
In Wieleczka wordt al sinds de middeleeuwen zout gedolven. In die tijd was zout een kapitaal waard. Het zorgde maar liefst voor een derde van het koninklijke inkomen.
Door de eeuwen heen is de zoutmijn steeds uitgebreid en zijn er nu 300 km aan gangen verdeeld over 9 niveaus tot een diepte van 327 meter.
Maar er is meer. De devotie van de mijnwerkers was zo groot dat in verschillende van de grote ruimtes kapellen werden gemaakt met uit zout gehouwen altaren, beelden en ornamenten. Klapstuk is de kapel ter ere van de Heilige Kinga. Het hele complex is zo bijzonder dat het in 1978 door de Unesco werd opgenomen op de lijst van werelderfgoed.
Dat moesten we zien dus wij gingen op bezoek bij de Kopalnia Soli Wieliczka.
Met een Engelstalige gids gingen we via de trappenschacht 64 meter omlaag naar het eerste niveau. Door het wegkappen van gigantische blokken zout, vaak meer dan twee ton, waren grote zalen ontstaan. In die ruimtes werd met behulp van levensgrote poppen het werk in de mijn door de jaren heen uitgebeeld. Zelfs de legende van Koningin Kinga wordt met uit zout gehouwen sculpturen uitgebeeld. Janus kon zelfs een keer proberen hoe de hijsmechaniek toen ter tijd moest worden bediend.
Daarna gingen we via verschillende trappen steeds verder omlaag. Op het tweede niveau, ruim 100 meter onder de grond bevindt zich de Kapel ter ere van de Heilige Kinga. De ruimte is 54 meter lang, 7,4 meter breed en 12 meter hoog. Het had dan ook meer weg van een kathedraal dan van een kapel.
Uit de wanden waren tableaus gebeeldhouwd die allerlei gebeurtenissen voorstelden uit het leven van Christus. Inclusief het laatste avondmaal. Naar het beroemde schilderij van Leonardo Da Vinci. Voor alle duidelijkheid. Allemaal uit massief zout! Ook al denk je bakstenen of vloertegels te zien. Het is allemaal gehakt uit zout. Tot het altaar en de kroonluchters aan toe. Aan een frame van hout hangen grote snoeren parels. Uiteraard van glashelder, zuiver zout.
De kapel is nog steeds in gebruik. Men kan er zelfs trouwen.
We daalden verder af, naar niveau drie. Hier waren een paar ondergrondse meren. Een restaurant en een grote feestzaal. Voor het feestje na de trouwerij.
Na een korte pauze gingen we verder naar het museum. Hier oud werktuig. Van spades en pikhouwelen tot enorme houten constructies die eerst door mensen en later door paarden werden aangedreven en als mechaniek voor de liften dienden.
Al met al waren we drie uur en 135 meter onder de grond. Gelukkig gingen we met een van de oude liften omhoog.
Ook al is de prijs van het zout aardig gekelderd en wordt er in de mijn nu niets meer gewonnen, met 5000 bezoekers per dag is het nog steeds een aardige bron van inkomen.


29 augustus 2007 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 3 | Lees verder

Tags: Polen, Małopolska, Wieliczka, Oogsttijd in Małopolska,

vorige

Daar wil ik ook naar toe.

Reacties:

  • Geplaatst door: Je-zus
  • Hebben jullie de zoutmijn in Bex Zwitserland ook al eens bezocht ?anchor
  • Geplaatst door: Felix
  • Nee, ook de moeite waard?anchor
  • Geplaatst door: Dick en Grazyna
  • De heilige Cunegonda van Polen (in het Hongaars en Pools: Kinga) was een dochter van koning Béla IV van Hongarije en zijn Byzantijnse gemalin Maria Lascaris. Ze was een zuster van de heilige Margaretha van Hongarije en de zalige Helena van Polen. Cunegonda huwde in 1239 de latere koning Boleslaus de Kuise van Polen, maar het paar kwam overeen om het huwelijk niet te consumeren. Cunegonda besteedde haar tijd aan gebed, zorg voor de armen en versterving. Na de dood van haar man in 1279 trad Cunegonda in bij de Arme Clarissen van het klooster van Sandecz, dat zij zelf voordien had opgericht.

    Zij werd in 1690 zalig en in 1999 door paus Johannes Paulus II heilig verklaard. Haar feestdag is op 24 juli. Cunegonda is beschermheilige van Polen en Litouwen. (Bron: Wkipedia)

    Wij hebben zelf ook een huis in het Piennine park en delen jullie enthousiasme. De regio is echt fantastisch!anchor

Plaats een reactie