Leka | Nordland

Noorwegen

Alles wordt nauwkeurig vastgelegd.

Wandelen over een eiland van goud.

De goudgele rotsblokken glinsteren in zon. Daar middenin zit ik dan op mijn troon met uitzicht op zee. En om me heen alleen maar goud, grote brokken puur goud. Op Leka is het allemaal mogelijk. Maar laat ik beginnen bij het begin.

Na goed een kwartiertje varen zet de boot ons af in de haven van Leka. Een klein niet zoveel zeggend eilandje waar toch een paar heel bijzondere, noem het maar gerust unieke dingen te vinden zijn.
Onze eerste stop is het Bygdenmuseum. Een particulier initiatief van Johannes Furre, bewoner van het eiland. Hij begon in de jaren 40 met het verzamelen van allerlei gebruiksvoorwerpen die anders toch weggesmeten of opgestookt zouden worden. Oude vishaken, glazen boeien, een walvistand, een telefooncentrale, munten, modelboten en echte authentieke vissersboten. Kortom alles wat te maken heeft met het leven op Leka of wat er voor de kust en op het strand zoal kwam aanspoelen. Hij verplaatste zelfs een paar oude huizen om er zijn collectie in onder te brengen. In 1961 opende het museumpje zijn deuren. 2000 voorwerpen uit vervlogen tijden zijn er te zien. De paar gebouwtjes zijn te klein om alles ordentelijk uit te stallen. De muren hangen vol met gebruiksvoorwerpen keurig voorzien van een label. De boten, sleeën en karren staan kriskras door elkaar. En dat maakt het extra leuk. Het bezoek aan het museum heeft alles weg van een zoektocht op een antiekmarkt. Op elk tafeltje is weer wat bijzonders te vinden.
Van het museum rijden we verder naar het stenencentrum. Allerlei mineralen en kristallen liggen hier netjes uitgestald in verschillende vitrines. Hier komen we ook wat meer te weten over het ontstaan van het eiland. Zo’n kleine twee miljoen jaar gelden rommelde het nog behoorlijk op onze planeet. Continentale platen schoven rond en botsten tegen elkaar aan. En tijdens één van die ‘botsingen’ brak de aardkorst en kwam het eiland Leka naar boven. En juist dit maakt het eiland uniek want lavasteen, basalt en duniet, het gesteente wat normaal zo’n 5 kilometer onder de oppervlakte zit, kwam naar boven en vormt hier het gebergte. En dat laatste gesteente, duniet, is door invloed van zee en lucht verkleurt tot een goudgele massa. Met deze kennis gaan we naar de rotsen. De grindweg kronkelt verder en plots zien we voor ons een het gele gebergte. Al vlug vergeten we het hele wetenschappelijke verhaal en zien we alleen nog het prachtig landschap. We zetten onze auto aan de kant en gaan te voet het gebied in. Het is werkelijk indrukwekkend om dit van dichtbij te zien. Kolossale blokken vormen ruwe puntige bergmassieven. We lopen door een dal tussen twee bergen door en na een tijdje hebben we uitzicht op zee. Voor ons golft de gele massa verder omlaag tot aan het water. Hier moeten we even van genieten. We zoeken een plekje en staren voor ons uit. De zonnestralen doen de kleur extra mooi uitkomen. “Het is alsof we over een landschap van goud lopen” is het enige wat ik me op dat moment kan bedenken. Zelden zo iets moois gezien. Kortom weer een geslaagde dag in Nordland.

Klik hier als je meer wil weten over het gesteente op Leka

6 augustus 2009 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 0 | Lees verder

Tags: Noorwegen, Nordland, Leka, Landschap van sculpturen,

Daar wil ik ook naar toe.