Carrick-a-Rede | Antrim

Noord Ierland

De touwbrug.

De touwbrug van Carrick-a-Rede.

Niet zo ver van Ballintoy ligt Carrick-a-Rede. Een enorme rotsblok zo groot dat het eigenlijk een eiland is. De gaelic naam wat zoveel betekend als rots (carraig) in de weg (rede) is door de bevolking aan deze plek gegeven.
Waarom? Heel simpel, de rots lag in de weg. Dat is het mooie van deze oude namen. Ze betekenen veelal precies wat ze zeggen. Maar dat beantwoordt natuurlijk niet de vraag.
De oorsprong van de naam ligt bij de zalmvissers. Voor deze kust was een behoorlijke zalmmigratie en het eilandje lag op die trekroute. Dus in de weg van de vis. Hierdoor ging de zalm niet tussen de kust en de rots door maar om de rots heen. Als de vissers bij hun zalm wilden, moesten ze op dat eilandje zien te komen. Nu was dat kleine eiland voor de vissers erg moeilijk te bereiken. Een giga kloof van 30 meter diep en 20 meter breed scheidde hen van de vis. Daarom hingen ze een touwbrug van het vaste land naar de rots. Een ritueel wat ze jaarlijks herhaalden.
Ondertussen is het aantal Atlantische zalmen zodanig teruggelopen dat er niet meer gevist wordt op het eiland maar de touwbrug wordt nog elk jaar opnieuw opgehangen. Uiteraard is het allemaal wel enigszins aangepast aan deze tijd. De oude wankele burg is heden ten dagen een brug die aan behoorlijke staalkabels wordt opgehangen. Wat niet wegneemt dat er af en toe een bezoeker met knikkende knieën voor de brug staat. Met name de terugweg zorgt voor problemen. Het ‘gapende gat’ is vanaf de rots terug beter te zien dan tijdens de heenweg.
En via die brug komen we op een uniek stukje natuur terecht. Het uitzicht op de kust is weer geweldig. Maar er is meer. Op de steile wanden van de rots broeden alken, zeekoeten, drieteenmeeuwen en noordse stormvogels. De vogels voelen zich veilig en wij kunnen ze rustig observeren en onze foto’s maken.
Vanaf Carrick-a-Rede maken we onze tweede wandeling langs de kust. Deze keer niet hoog over de klifs maar wat lager en soms zelfs helemaal op zeeniveau zoals in Whitepark Bay,een prachtig zandstrand. Aan het einde van het strand moeten we over wat rotsblokken klimmen omdat de opkomende zee het ‘makkelijke’ pad heeft overspoeld.
In Portbraddon passeren we Saint Goban’s church, naar eigen zeggen de kleinste kerk van Noord Ierland. Een grappig gebouwtje compleet met klok en bel. Daar wilden we wel wat meer van weten. Al googlend kwamen we achter de harde waarheid. Het gebouwtje is zonder enige vorm van onderzoek ooit op een soort van monumentenlijst terecht gekomen. Later bleek het niet de bewuste kerk te zijn maar niet meer en niet minder dan een koeiestal uit 1950 die was omgebouwd. Het gebouw staat ondertussen niet meer op de lijst maar de mythe leeft door. En ook wij maakten zoals zo velen voor ons een foto en doneerden wat muntjes voor het behoud van het gebouwtje.
Vanaf dit kleine gehuchtje liepen we verder naar Dunseverick. Hier staan nog precies twee muren overeind van wat eens het kasteel van de McDonnell clan was. Een plek die in de oude Keltische verhalen heel vaak voorkomt. Maar voor ons niet meer dan een oude ruïne.

12 juli 2008 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 0 | Lees verder

Tags: Noord Ierland, Antrim, Carrick-a-Rede, Het andere Ierland,

Daar wil ik ook naar toe.