Toddington | Cotswolds
Engeland
Instappen! De trein gaat vertrekken.
De conducteur hangt een rode lantaarn aan de laatste wagon en de machinist manoeuvreert de enorme locomotief voor een lage rij met wachtende wagons. Het fluitsignaal en een ferme zwaai met de groene vlag zijn het teken. Langzaam komt de trein op gang. We horen het geluid van ontsnappende stoom en het knarsen van de ijzeren wielen gevolgd door een korte hevige ruk aan de wagons. We zijn vertrokken. In Toddington stapten we in één van de oude wagons met houten lambriseringen en banken met dikke kussen voor een treinreis uit een ver vervlogen tijd.
Dankzij de vrijwilligers van de Gloucestershire - Warwickshire Railway is dit oude traject uit het begin van de vorige eeuw weer in ere hersteld. Eenmaal door het hek van het station waanden we ons terug in de tijd. Het gebouw en de aankleding hebben niets te maken met de moderne stations van tegenwoordig. Alles is zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat hersteld. De klok, de informatiebordjes met vertrektijden en spoornummers, de rode emmers met water en zand in geval van calamiteiten en een paar karren met grote reiskoffers brachten ons meteen in de sfeer.
Het ritmische geluid van de aandrijving gaat steeds sneller en sneller en na een kwartiertje rijden komen we bij de eerste stop van onze reis; Winchcombe Station.
Op het eerste gezicht ziet het eruit alsof er hier in meer dan een halve eeuw niets is veranderd. Maar niets is minder waar, het originele station was volledig verwaarloosd en verwoest in de jaren dat de lijn niet meer operationeel was. De vrijwilligers van de GWR hebben een ander oud en ongebruikt station elders in Engeland steen voor steen afgebroken en hier weer opgebouwd. Behoorlijk fanatiek clubje die vrijwilligers, maar hoe dan ook het maakt het plaatje wel kompleet.
Het traject wat wij rijden heeft een enkel spoor dus in het station van Winchcombe moeten we wachten tot de tegemoet komende trein ons is gepasseerd. Het is druk deze week want over een paar dagen is er een stoomtreinmanifestatie en vanuit het hele land zijn er prachtige exemplaren hier naar toe gekomen.
Daar gaan we weer. Net voorbij Winchcombe rijden we de Greet Tunnel in. De op één na langste tunnel in gebruik op een historische traject. Terwijl de trein door de tunnel rijd volgen de wagons één voor één en het duurt niet lang of dikke flarden stoom komen aan de ramen voorbij. Verder is het pikkedonker, een paar flauwe lampjes in de coupe doen daar weinig aan af.
Het schelle geschreeuw van de treinfluit geeft aan dat de locomotief door de tunnel heen is. Langzaam zien ook wij weer daglicht. En terwijl de trein al weer lang uit de tunnel is blijft er nog steeds stoom naar buiten komen.
De trein mindert vaart en we rijden Gotherington Station binnen. Hier is geen stop. Het station is jaren gelden gekocht door een spoorweg enthousiasteling die het heeft omgebouwd tot zijn woonhuis. We zijn nu halfweg op onze trip, de conducteur komt en knipt onze kaartjes. Sommige dingen veranderen nooit.
We hebben een prachtig uitzicht over het landschap. Nog even en we komen bij onze eindbestemming, Cheltenham Race Course station. De naam zegt het al, het station ligt zowat naast het paardenrace circuit en werd slecht enkele keren per jaar gebruikt om de racefanaten naar het parcours te brengen.
Na afloop van onze reis gaan we per auto op zoek naar het punt waar de trein uit de tunnel komt om een paar leuke foto’s te maken.
10 juni 2008 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 0 | Lees verder
Tags: Engeland, Cotswolds, Toddington, Van cottage tot kasteel,
Reacties:
Plaats een reactie
- Naam *
- E-Mail *
- Reactie *