Pieninski N.P. | Małopolska

Polen

Dobberen op de Dunajec

Er zijn van die dagen dat je gewoon van alles wat doet. Uiteindelijk blijkt dat dan ook nog een behoorlijk druk dagje te worden.
Zo reden we naar het Pieniński nationaal park. Daar konden we op de rivier een vlottentocht maken.
Maar we hadden alle tijd en puzzelden met de kaart op schoot een landelijke route uit. Vooral witte weggetjes. Af en toe geel maar liever geen rood. We kronkelden wat af die dag.
Na een uurtje karren kwamen we langs een houtsnijwerkerij. In eerste instantie waren we het knal voorbij gereden was het niet dat er een heel bijzonder houten beeld langs de kant van de weg lag. In een ooghoek hadden we het nog net gezien. Dus wij terug.
Een paar meter lang houten kruis lag op de grond en Jesus kwam - met de spijkers nog door de armen - omhoog. We wisten eigenlijk niet zo goed wat we daar van moesten denken.
Om en aan het huis was nog veel meer houtsnijwerk te zien. Enorme beelden met hun eigen afdakje. Erg leuk om dat een keertje te zien.
Vanaf de houtsnijder reden we verder. Volgende bestemming was - jullie zullen het niet geloven - een houten kerkje. Nu hadden we er al heel wat verschillende gezien de afgelopen weken en begonnen we een beetje kerkjes moe te worden. Maar deze moesten we absoluut gaan zien. En het was waar. Het was geweldig.
Het gebouwtje dateert uit de 15^de eeuw en is van binnen kleurrijk beschilderd met allerlei motieven. De pastoor gaf wat foldertjes en probeerde een praatje te maken. Dat ging niet zo goed. Of de kerk nog in gebruik is weten we niet. Maar het zou ons niet verbazen.
Ondertussen waren we bijna bij onze laatste activiteit van de dag, de vlotten.
Toen we in het park aankwamen hebben we eerst nog een korte wandeling gemaakt door de weilanden in de omgeving. We klommen langzaam omhoog en hadden een mooi uitzicht over de omgeving en de rivier. Het eindpunt van de wandeling was het beginpunt van de vlottentocht.
De vlotten op zich zijn al bijzonder. Het zijn eigenlijk éénpersoons bootjes. Die worden per 5 naast elkaar gelegd en dan aan elkaar gebonden. De 3 bankjes worden zo gemonteerd dat die het geheel extra bij elkaar houden.
Voor en achter staat dan een man met een lange stok die ons steeds weer op de juiste manier de stroming induwden. Niets engs of gevaarlijks aan. Maar wel een andere manier om door de natuur te trekken. Vanaf het waterniveau ziet alles er weer heel anders uit.
De Dunajec heeft een diepe kloof uitgesleten in de krijtrotsen van het Pieniny gebergte. De wanden gaan stijl omhoog en daar middenin zaten we dan, in ons bootje te dopperen op het water. De rivier is, voor een paar kilometer ook de grens tussen Polen en Slowakije. En geloof het of niet maar één van de wandelingen loopt langs de rivier en dan moet je op een bepaald moment de grens over. Dus als je die wandeling ooit wilt maken dan moet je wel je paspoort meenemen want de grenshokjes ontbreken ook hier niet.

25 september 2007 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 0 | Lees verder

Tags: Polen, Małopolska, Pieninski N.P., Oogsttijd in Małopolska,

Daar wil ik ook naar toe.