Glomfjord | Nordland

Noorwegen

De Holmvassdamen.

Glomfjord en de dammen.

We vertrekken uit Halsa en rijden vandaag richting Bodø tot Saltstraumen. Maar voor we dat doen maken we nog een kleine tussenstop bij de dammen van Glomfjord.
Het begon allemaal in 1898 toen twee ondernemende heren de Fykan waterval kochten voor 120 kronen en er een watermolen bouwden. Het bleek een rendabele investering want nog geen twaalf jaar later konden ze die alweer van de hand doen voor 2.000 kronen. Daarna is er heel wat gebeurt in Glomfjord. De Noorse staat investeerde in de waterkrachtcentrale en er kwam zowaar industrie. Enorme pijplijnen moesten het water van de waterval naar de centrale geleiden. Met pure mankracht werd alles gebouwd en de heuvels op gedragen. Een enorme trap moest daarbij helpen. En in 1921 was de bouw klaar. Voor de gebouwen had men zelfs de architect Johan Brochmann Nordhagen in de hand genomen die naast functioneel ook nog artistiek zijn gang kon gaan.
Met genoeg energie voor handen is er hier van alles geproduceerd. Stikstof, zink, aluminium en kunstmest. Kortom Glomfjord is een industriestadje dat niet alleen van de visvangst afhankelijk is.
Toch wel interessant ,om even te vertellen, is dat tijdens WO II de aluminium fabriek door het Duitse leger werd ingezet voor het maken van vliegtuigonderdelen. Een groep van twaalf commando’s kreeg de opdracht om de energiecentrale te saboteren. Deze operatie -bekend onder de naam Muskedunder- was een succes en de aluminiumproductie werd voor altijd uitgeschakeld. Alleen met de manschappen is het minder goed afgelopen. Het plan was om zich uit vijandig gebied terug te trekken via de trappen tegen de bergwand. Helaas konden de manschappen de hangbrug en de trappen niet vinden. Acht van hen zouden het niet overleven. Er staat een monument voor de centrale om deze operatie en de mannen te herdenken.
Nu is de centrale eigendom van Statkraft en die hebben in 1998 de laatste van twee enorme dammen gebouwd; Holmvassdamen en Storglomvassdamen. Twee enorme betonnen wanden van 125 meter hoog en 800 meter breed staan tussen de heuvels. De wanden zijn bekleed met asfalt en afgewerkt met een façade van rotsblokken waardoor ze, gek genoeg, niet eens storend zijn in het landschap. Voor de aanleg van deze dammen heeft men tunnels moeten maken voor het werkverkeer en deze tunnels geven ons nu de gelegenheid om makkelijk verder het gebied in te rijden. De tunnels zelf zijn niet meer dan een gat in de berg, geen verlichting of afwerking, geen nette weg maar een simpel gravelpad. Het is nog vroeg en we zijn helemaal alleen. Het is alsof we een geheime doorgang hebben ontdekt naar een andere wereld. Langzaam kronkelt het pad omhoog tot aan één van de dammen. Het laatste klimmetje doen we te voet tot we boven op de dam staan. Het uitzicht is prachtig, nog een arm van het Svartisen ijsplateau komt hier omlaag tot in het meer. We lopen een eindje langs het meer en zien weer de glad gesleten steenmassa’s. De kleurlijnen en structuren zijn kunstwerkjes op zich. En overal tussen deze kale, ruwe rotsen staan kleine plantjes. Een beetje aarde, een beetje water en een beetje zon zijn blijkbaar voldoende om te overleven.
We maken onze foto’s, gaan even zitten en genieten van de rust en het uitzicht.

21 augustus 2009 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 1 | Lees verder

Tags: Noorwegen, Nordland, Glomfjord, Landschap van sculpturen,

Daar wil ik ook naar toe.