Broadway | Cotswolds

Engeland

Pootje baden in Bourton on the Water.

Lente in the Cotswolds.

Na ons vertrek uit Portugal en onderweg naar onze volgende groepen in Noord Ierland zijn we dit jaar weer in de Engelse Cotswolds neergestreken. We schreven het al eerder en doen dat nu maar weer: Het is gewoon te mooi om zomaar even snel doorheen te rijden. Vorig jaar hebben we de hele reis grondig in kaart gebracht en dit jaar kunnen we zelf genieten van de hoogtepunten van dit gebied. En vonden we vorige keer de voorjaarstemperaturen aangenaam en lekker om actief bezig te zijn nu overtreft het elke verwachting! Met een strak blauwe lucht en temperaturen van boven de 25 graden is het hier wederom heerlijk vertoeven.
We hoefden zelf niets meer uit te zoeken en konden onze dagen -met ons eigen programma ter hand- relaxed doorbrengen.
We besluiten om te beginnen met een wandeling in de directe omgeving van ons logeeradres; The Cowley House. Vanuit Snowshill trekken we het glooiende landschap in en lopen naar Toddington met zijn oude treinstation. Deze ochtend rijden er geen stoomtreinen en zijn de grote toegangshekken gesloten. Maar wij mogen naar binnen. Dit is het ideale moment om ongestoord wat extra foto’s van de gebouwen en de stoomtreinen te maken. Morgen denderen de locomotieven weer over het spoor en is het een komen en gaan van mensen, vandaag is het ouderwets rustig en krijgt alles zijn onderhoudsbeurt.
De golvende heuvels, de groene weilanden en de kleine dorpjes met hun honinggele huizen; het blijft een lust om te zien. Een groepje ruiters geeft de paarden wat verkoeling in één van de kleine riviertjes die door een dorpje stroomt. De rozenknoppen komen langzaam open en sieren de geveltjes van de cottages. De tuintjes liggen er zoals altijd weer prachtig bij en wij maken nog maar wat extra foto’s.
We rijden naar Sudeley Castle met zijn verzameling moderne kunst in de tuin. Misschien in eerste instantie een beetje vreemd al die moderne objecten in die keurige tuinen tussen de oude gebouwen en ruïnes, maar toch vinden we het een geslaagd geheel.
Het toppertje onder de paleizen is en blijft toch wel Blenheim Palace. En dit jaar besloten we onze tijd in The Cotswolds af te sluiten met een onvervalste Engelse High Tea in het paleis. Deze Britse traditie is ontstaan in 1840. In die tijd was heel erg in de mode om te diner bij kaarslicht. Dat is natuurlijk wel lastig in de zomer wanneer het steeds langer licht blijft. De tijd tussen de lunch en het avondeten werd dan ook steeds langer. Tot dat de hertogin van Bedford er schoon genoeg van had om de halve middag met een knorrende maag rond te lopen en besloot een dienblad met thee, sandwiches en cakes naar haar kamer te laten brengen. Dit beviel haar zo goed dat ze besloot het dagelijks te doen, ook als ze visite had. Haar vriendinnen vonden dit tussendoortje een geweldig idee en al snel was de afternoon tea erg populair.
Maar de Engelsen zouden de Engelsen niet zijn als er niet een hele serie richtlijnen bij kwamen kijken. Zo moeten alle gerechten tussen duim en wijsvinger passen en met de hand gegeten kunnen worden. Maar ook de volgorde is bepaald. Eerst de sandwiches, dan de scones met jam en daarna pas de cake en het gebak. Dus vandaar dat we tegenwoordig een rekje krijgen met drie plateautjes en het is de bedoeling dat je het torentje van onder naar boven verorberd.
Toch nog een gelukje voor ons want de hertogin had natuurlijk ook kunnen besluiten de gordijnen eerder dicht te doen en niet te wachten tot het donker was buiten om te dineren.

9 juni 2009 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 0 | Lees verder

Tags: Engeland, Cotswolds, Broadway, Van cottage tot kasteel,

Daar wil ik ook naar toe.