Bourton | Cotswolds

Engeland

Vier idyllische dorpjes in één vallei.
De watermolen in Lower Slaughter

Vier idyllische dorpjes in één vallei.

Is er een betere manier om van de omgeving te genieten dan te voet. De weersvoorspelling was weer goed dus we besloten een dagwandeling te maken. Met kaart en wandelgids ter hand trokken we erop uit. We hadden gekozen voor een wandeling door de Windrush vallei, volgens onze gids een van de mooiste van de streek. De route zou ons langs vier van de meest aantrekkelijke en authentieke dorpjes uit de streek brengen. We begonnen in Bourton-on-the-Water. En die naam liegt er niet om. Dwars door het dorp stroomt de rivier Windrush en overal zijn lage voetgangersbruggetjes die de beide dorpsoevers met elkaar verbinden. Ze hebben zich hier dan ook de naam ‘het Venetië van de Cotswolds’ toegeëigend. Nu vinden we dat wel een beetje over de top maar toch; het trekt aardig wat toeristen.
Hoe dan ook, wij trokken de velden in. Via een smal voetpad kwamen we in Lower Slaughter. Veel minder bekend dan Bourton maar daarom niet minder mooi. Het pad liep langs de oude watermolen en al snel gingen we de Windrush vallei en heuvels in.
De paden lopen hier soms dwars door de velden en over erven tussen de boerderij en de schuren door. We moesten dan ook regelmatig over een afrastering klimmen of hekken open maken. Maar geen nood, we deden niets illegaals. Deze paden, ook al lopen ze over privé-terrein, zijn van oudsher publieke voetpaden en de landeigenaar is verplicht doorgang te verlenen. Toch was het in eerste instantie een beetje vreemd. Als we in Nederland gaan wandelen klimmen we niet zomaar over een hek of wandelen we dwars door een veld met gewassen. En dat maakt wandelen hier best wel een beetje bijzonder.
Al klimmend kwamen we in Upper Slaughter. Was het in Bourton-on-the-Water nog druk en begon Lower Slaughter langzaam op gang te komen. In Upper Slaughter was het uitgestorven. Het dorpje lag er vredig bij. Geen drukte, geen toeristen alleen maar wat lokale bewoners, kleine cottages en een Victoriaans kerkje. Eén van de vele ‘wol-kerken’ in deze regio. In het verleden zijn hier vele kerken - groot en klein- gebouwd met gelden geschonken door de rijke wolhandelaren, vandaar de naam. Het ideale plekje voor onze middag pauze.
Na een paar broodjes en een heerlijk bakje koffie trokken we verder. Langzaam maar zeker kwamen we bij het hoogste punt van de dag. Het uitzicht vanaf de hoger gelegen weilanden over de omgeving was prachtig. Pas op het aller laatste moment konden we het volgende dorpje in rij, Naunton, zien liggen. Het leek alsof het dorp zich probeerde te verstoppen in de omringende heuvels. De huizen en de omgeving liepen natuurlijk in elkaar over. Niet storend of vreemd, alsof het ene niet zonder het andere kan. Beneden in het dorp pakten we onze route langs de Windrush weer op. We volgden de rivier door de vallei terug naar ons startpunt. De weilanden aan de oevers met schapen, de bloemen in de natte oeverranden en de rust deden ons even vergeten dat we aan het werk waren. Wat een baan hebben wij toch!

31 mei 2008 | Auteur: Euromania Travel | Aantal reacties: 1 | Lees verder

Tags: Engeland, Cotswolds, Bourton, Van cottage tot kasteel,

vorige

Daar wil ik ook naar toe.

Reacties:

  • Geplaatst door: Doris
  • Beste Janus en Felix,
    het is weer zo leuk om jullie berichten te lezen, en zeker over de Cotswold.
    Zelf heb ik er een jaar gewoont in Cheltenham, trouwens een leuk stadje.Maar dit is heeeel lang gelden, ik was er met 18 als au-pair. Als ik nu jullie berichten lees komen steets meer Herinneringen, dus zoals jullie kunnen voorstellen ik blijf lezen.
    Het ga jullie goed, heel veel groetjes uit Veldhoven, (het regent)
    anchor

Plaats een reactie

Lage voetgangerbruggetjes in Bourton-on-the-Water.
De paden lopen hier gewoon dwars door de weilanden.
Romantische cottage in Upper Slaughter.
Eén van de zo genaamde ‘wol-kerken’.
Het interieur van de kerk.
En overal weer die muurtjes.
Naunton, verscholen in de Windrush vallei.
De gevlekte moerasorchidee.
Foto’s maken, erg belangrijk! Het blijft werken.